เปนที่แครนด์วิเซียราชสฤษดิ์ ราชกิจฝ่ายน่าได้ว่าขาน
เปนผู้สำเร็จเด็ดขาดราชการ ในผู้ผ่านแบคแดดธานี
บทจรเข้ามายังที่เฝ้า แล้วน้อมเกล้าลงประนตบทศรี
จึงทูลถวายพรพลันทันที ตามประเพณีผู้ผ่านซึ่งเวียงไชย
ขอพระองค์ผู้ทรงธรรมเที่ยงธรรม์ ปราศจากไภยันต์สบไสมย
จงเจริญศุขสำราญราชฤไทย การสิ่งไรพระประสงค์จำนงปอง
ให้สำเร็จเสด็จดังพระไทยมาด อย่าเคลื่อนคลาศสมถวิลสิ้นทั้งผอง
ในโลกน่าพระองค์จงสมพอง ได้สู่ห้องพิมานสวรรค์ชั้นฟ้า
๏ ฝ่ายอาบูได้ฟังบังคมทูล เปนเค้ามูลก็สิ้นความกังขา
ด้วยสมจิตรที่คิดเจตนา ไม่ไตรตราถ่องแท้ให้แน่ใจ
จึงสำแดงอำนาจราชฤทธิ ปกาสิตเรียกวิเซียขุนนางใหญ่
ท่านวิเซียมีธุระสิ่งอะไร จงบอกไปบัดนี้อย่าได้ช้า
แครนด์วิเซียได้สดับพจนาดถ์ อภิวาทน้อมประก้มเกษา
ทูลว่าหมูข้าบาทมุลิกา พร้อมกันมาคอยเฝ้าเจ้าธานี
นายอาบูได้ฟังจึงสั่งตอบ โดยระบอบแบบกระษัตริย์เรืองศรี
ให้ขุนนางเข้ามาบัดเดี๋ยวนี้ การใครมีจะได้ว่าเปนน่าไป
ไกฟาเสนาได้สดับ น้อมคำนับเกษก้มบังคมไหว้
แล้วออกมาเบิกทวารชั้นใน เรียกขุนนางเข้าไปพร้อม
พวกขุนนางต่างจัดกันตามยศ พร้อมหมดทีละคู่ดูคมสัน
เข้ามาน้อมเกษก้มบังคมคัล แทบสุวรรณแท่นรัตน์กระษัตรา
ยืนเรียงกันโดยลำดับเปนตับไป ตามผู้น้อยผู้ใหญ่ทั้งซ้ายขวา
ไม่ก้าวก่ายทลึ่งทลั่งอหังกา ถอยถดลดลงมาตามหมวดกรม
๏ อาบูแลดูหน้าหมู่ข้าเฝ้า เห็นแต่งกายไม่เศร้าสวยสม
หมดจดตามยศอย่างอุดม ก็ชื่นชมโสมนัศปรีดา
จึงไกฟาเสนาผู้ภักดี ยืนน่าหมู่เสนีในฝ่ายน่า
แล้วอ่านบอกถวายมิได้ช้า ด้วยราชการภาราสารพัน
นายอาบูกาหลิบได้สดับ ก็บังคับภารกิจไม่ผิดผัน
ตามประเพณีองค์พระทรงธรรม์ ด้วยหะซันนั้นไซ้ไวปัญญา
แล้วดำรัสตรัสเรียกพนักงาน นครบาลเร็วไวอยู่ไหนหวา
ไปจับชายอาจารย์ตัวการมา กับศิษย์หาสี่คนเปนต้นคิด
มันสั่งสอนสาสนามะหะหมัด มาตู่ผลัดแปลงเปลี่ยนจนเพี้ยนผิด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น